10 vragen aan Gastvrouw van het jaar én Sommelier of the year,  Jennifer Silvius
Gastvrouw van het jaar en sommelier van het jaar Jennifer Silvius
Jennifer Silvius – Foto: Rantree

Jennifer Silvius. Door de Jeunes Restaurateurs d’Europe verkozen tot gastvrouw van het jaar 2017. Een jonge Nederlandse vrouw, die in België uitgeroepen is tot sommelier van het jaar 2012. Moeder van een schattige zoon van 7 maanden oud. En samen met haar man Ralph Hermans eigenaar van een vooraanstaand restaurant. Dat maakte mij nieuwsgierig: Wie is deze bijzondere dame, Jennifer Silvius? Ik laat jullie graag met haar kennis maken.

Ik spreek Jennifer op een zonnige dag in Maastricht, op een terras voor hun restaurant Rantree, waar we een openhartig gesprek hebben. Zoals bij veel succesvolle mensen is de weg naar succes ook bij Jennifer niet zonder slag of stoot gegaan. Ze heeft behoorlijk wat meegemaakt in haar leven en aan den lijve ondervonden dat de horeca een harde wereld is. Ik neem je in deze blog mee in Jennifer’s  wereld in 10 vragen.

1. Hoe ben je ertoe gekomen om in de horeca te gaan werken?

Jennifer vertelt dat ze als klein meisje thuis al restaurantje speelde. Haar moeder had eens menukaarten meegebracht en Jennifer bracht samen met haar zusje hele weekenden door met restaurantje spelen. Nadat ze de middelbare school had afgerond was de keuze voor een horecaopleiding vanzelfsprekend. De horeca zit dus blijkbaar echt in haar genen, want nu, zo’n 25 jaar later is het geen restaurantje spelen meer, maar keiharde werkelijkheid. Jennifer is samen met haar man eigenaar van het succesvolle restaurant Rantree in Maastricht, waar Jennifer gastvrouw en sommelier is

2. Hoe kom je als Friezin in Zuid-Limburg terecht?

De eerste ervaringen die Jennifer opdoet in de horeca waren niet erg positief. Haar eerste stageplaats in Leeuwarden valt erg tegen. Hard werken zonder goede begeleiding, daar leer je weinig van. De 17-jarige Jennifer besluit om naar Limburg te gaan, een toeristische regio, op zoek naar een goede stageplaats, bij voorkeur in een hotel in het hogere segment. Ze vindt een stageplaats bij Hotel Vaalsbroek, destijds een prachtig 5* hotel, van het concern Dolce, met destijds slechts 5 hotels in de wereld. (Tegenwoordig is het een Bilderberg hotel) Hier heeft Jennifer alle facetten van het horecavak leren kennen. En hier begon haar fascinatie voor  de wijnkelder…

3. Waar komt je passie voor wijn vandaan?

In de wijnkelder van Vaalsbroek is het begonnen. Hoe meer vragen zij stelt aan de sommelier hoe meer hij haar weg wil houden van de wijn.  Jennifers belangstelling wordt hierdoor alleen maar extra geprikkeld.

Jennifer Silvius in veld
Foto: Rantree

Jennifer heeft de ambitie om in een sterrenrestaurant te werken. Dat gebeurt ook. Ze gaat werken bij Le Sapiche in Gulpen een restaurant met een Michelinster. Hier werkt een vinoloog, die helemaal bevlogen is van wijn. Zij raken bevriend en hij leert haar alle basisbeginselen van de wijnen. Te beginnen met de geuren. Hij laat haar letterlijk alles ruiken, van stenen tot grondsoorten, en van primaire geuren tot tertiaire geuren. Ze heeft heel wat afgesnuffeld in de Limburgse bossen. Deze geurontwikkeling is trouwens een prachtige basis, want hier heeft Jennifer nog dagelijks profijt van bij het beschrijven van de wijnen.

Haar passie voor wijn wordt verder ontwikkeld als ze op 19-jarige leeftijd bij l’Atelier in Gulpen gaat werken. De eigenaresse heeft dezelfde passie en samen ontwikkelen zij hun wijnkennis. Ze volgen samen de wijnopleiding WSET (Wine & Spirit Education Trust). Later volgt zij een cursus bij Frank Smulders die Master of Wine is.

4. En dan word je op je 27e door Gault Millau verkozen tot sommelier van het jaar in België! Hoe ging dat precies?

Jennifer vertelt dat deze titel voor haar als een volslagen verrassing kwam. In juni 2011 begon ze als sommelière bij restaurant De Kristalijn in Genk, destijds een nieuw restaurant, waar vlak voor opening de sommelier afhaakte. Jennifer werd gevraagd om hier invulling aan te geven. Jennifer was wel toe aan een nieuwe uitdaging en besloot ervoor te gaan. Een harde leerschool onderging ze in het begin. Als Nederlandse, vrouw in België, nog maar 26 jaar, dan kan je de nodige kritische opmerkingen verwachten. Het was zelfs zo dat haar nieuwe collega’s weddenschappen hadden afgesloten hoe lang ze het vol zou houden…

Jennifer liet zich echter niet van haar stuk brengen en ging gewoon door. Ondanks dat gasten bij wijnadvies vaak vroegen naar de sommelier of haar baas. Als duidelijk werd dat zij de sommelier was kozen sommige gasten hun wijn liever zelf. Een harde dobber. Maar zij zette door en werd langzamerhand zowel door collega’s als door de gasten steeds meer gerespecteerd.

Toen De Kristalijn bijna een jaar bestond kreeg Jennifer een telefoontje van Gault Millau, dat ze sommelier van het jaar was en dat ze in Antwerpen verwacht werd bij de feestelijke uitreiking. Jennifer nam het niet heel erg serieus, realiseerde zich niet echt wat er aan de hand was. Tot ze een dringende vraag kreeg om toch echt aanwezig te zijn. Zonder enige verwachting ging ze naar de uitreiking. Bij binnenkomst zag ze veel bekenden. Allemaal mensen die de afgelopen maanden gedineerd hadden bij De Kristalijn en haar klaarblijkelijk beoordeeld hadden. Ze was in totaal maar liefst 12 keer beoordeeld, waarbij alle scenario’s uitgeprobeerd waren door haar gasten: “Wat doet ze met haar wijnadvies bij een vegetarisch gerecht? Past ze haar wijnen daarop aan”. En blijkbaar was ze met vlag en wimpel geslaagd, want op deze avond werd ze inderdaad uitgeroepen tot “Sommelier of the year 2012” in België!

5. Het is nu 5 jaar later. Wat heeft het jou gebracht, de titel van “Sommelier of the year”? Wat heeft dat betekend voor je verdere carrière?

Jennifer kijkt er met gemengde gevoelens op terug. Uiteraard is het een enorme eer, om op zo’n jonge leeftijd deze prijs te behalen. Maar aldus Jennifer: “Heel vreemd om een prijs te winnen terwijl je niet eens weet dat je aan een wedstrijd meedoet. Uiteraard trots, uiteraard blij, maar toch vreemd.”

En het mediacircus overviel Jennifer volledig. Totaal onvoorbereid werd zij blootgesteld aan de media. In haar omgeving had ze geen mensen die haar hierin goed begeleidden. Ook hier werd ze door schade en schande wijs. Spontane uitspraken die in een andere context geplaatst werden leidden tot publicaties waar ze niet graag aan herinnerd wordt.

Uiteraard zaten er ook mooie kanten aan. Zo waardeerden de eerder zo kritische gasten in de Kristalijn nu wel haar wijnadviezen! En Jennifer werd door Lidl België gevraagd om hun huis sommelière te worden. Jennifer stemde na enige aarzeling toe. Zij wilde haar naam uitsluitend aan kwalitatieve wijnen verbinden, maar daarover werden goede afspraken gemaakt. Ze kwam door deze deal in een hectisch wereldje van fotoshoots, filmopnames, visagie, shootings op locatie bij de wijnboeren en in de velden. Een onvergetelijke tijd, waar ze met veel plezier aan terug denkt.

Ralph Hermans
Ralph Hermans Foto: Rantree

6. Sinds 3 jaar ben je samen met je man Ralph Hermans eigenaar van restaurant Rantree in Maastricht. Hoe is dat tot stand gekomen en hoe is het om met je man samen te werken?

“Ralph en ik hebben elkaar in l’Atelier leren kennen. Later zijn we samen naar De Kristalijn gegaan. We zijn er dus aan gewend om samen te werken. Dat is bijna makkelijker dan zonder elkaar werken” vertelt Jennifer. Ze hebben lang getwijfeld, wel eigen zaak, geen eigen zaak. Nadat Ralph meer dan een jaar de zaak van een zieke collega draaiende heeft gehouden diende de vraag zich echt aan, wat te doen?

Het antwoord kwam vanzelf: er stond een geschikt pand leeg, waarin Jennifer direct potentie zag. Ralph was in eerste instantie nog wat terughoudend, maar uiteindelijk ook snel overgehaald. Rantree was hiermee een feit en opende in 2014 de deuren. In korte tijd slaagden Ralph en Jennifer erin om Rantree op de culinaire kaart te zetten van Maastricht en omstreken. En als lid van JRE trekken ze ook mensen aan van buiten de regio.

Ralph en Jennifer zijn elkaars tegenpolen en houden elkaar mooi in evenwicht. In het restaurant hebben ze ieder hun eigen taken. Ralph zwaait de scepter in de keuken en Jennifer in het restaurant. De geboorte van hun zoon vorig jaar heeft niets veranderd aan de passie voor hun restaurant. En de jonge Hermans krijgt het horecavak letterlijk met de paplepel ingegeven.

Jennifer Silvius en Ralph Hermans, verkozen tot gastvrouw van het jaar
Jennifer Silvius, gastvrouw van het jaar samen met haar man Ralph Hermans. Foto: Rantree

Onlangs werd je werd Jennifer verkozen tot Gastvrouw van het jaar 2017 door  Jeunes Restaurateurs d’Europe (JRE),  een vereniging van jonge restaurateurs, die hun talent en passie voor het vak met elkaar willen delen.  “De chefs van JRE combineren hoogwaardig culinair vakmanschap met passie voor de Europese gastronomie en respect voor de lokale tradities en producten. Als geen ander zijn zij thuis in de innovatieve en inventieve kookkunst, zonder de culinaire erfenis uit het oog te verliezen. Daarnaast onderscheiden de JRE-restaurants zich qua locatie, interieur, omgeving en service.”

Op de JRE website staat de volgende quote: “De award Gastheer of -vrouw van het jaar 2017 werd uitgereikt aan Jennifer Silvius van restaurant Rantrée in Maastricht. ‘Trots, voorkomend, gastvriendelijk, verzorgend, gepassioneerd, professioneel en inspirerend’, zo omschrijven haar collega’s haar.”

7. Jennifer, wat betekent het voor voor jou om door je JRE collega’s te worden uitgeroepen tot gastvrouw van het jaar?

Jennifer vertelt dat zij aan deze prijs heel veel waarde hecht. De prijs wordt uitgeroepen door collega vakgenoten. En als die zulke mooie woorden over je spreken dan wil dat wel wat zeggen! Ze draagt met trots deze titel! Misschien nog wel een mooiere prijs dan de sommelier van het jaar.

8. Hoe ontwikkelt een sommelier als jij tegenwoordig nog haar wijnsmaak?

Een aantal jaren geleden richtte Jennifer met een vriend ze “PZN”op, “Proefclub zonder naam”. Samen met gelijkgestemden kwamen ze regelmatig bij elkaar om samen bijzondere wijnen te proeven. Dit clubje bestaat nog steeds, alhoewel Jennifer door tijdgebrek inmiddels is afgehaakt.

Het bloed kruipt echter waar het niet gaan kan. Onlangs is er een nieuw clubje ontstaan waarbij Jennifer zich heeft aangesloten. Hier worden uitsluitend zeer exclusieve wijnen geproefd, door een select gezelschap van wijnliefhebbers, wijnmakers en sommeliers. Daarnaast uiteraard het bezoeken van wijnhuizen, veel lezen over nieuwe ontwikkelingen en het praten met collega’s.

9. Naar welke wijn gaat jouw voorkeur uit?

(Toegegeven, geen originele vraag, dit zal iedereen een sommelier vragen, maar ik ben toch benieuwd!) Jennifer neigt steeds meer naar biologische wijnen. Ze is zelf allergisch voor veel chemicaliën, dus de onbespoten druiven van biologische/biodynamische  wijnen spreken haar erg aan. Ze werkt bij voorkeur met kleinere wijnhuizen, die wat minder commercieel zijn en een stapje extra zetten om een mooie wijn te creëren.

rode wijn wordt ingeschonken in wijnglas
Foto: Anne Jannes i.o.v. Rantree

Jennifer heeft een bijzondere voorkeur voor wijnen uit Zwitserland. Die zijn buiten Zwitserland bijna niet te krijgen. De wijnen die in Zwitserland gemaakt worden zijn vrijwel uitsluitend voor binnenlandse consumptie. Het zijn bijna uitsluitend kleine wijnhuizen die biologisch produceren. Leuk detail is ook dat Zwitserland heel veel bijzondere druivensoorten heeft die alleen in Zwitserland voorkomen. Dit geheel maakt Zwitserse wijnen mysterieus, een uitdaging voor sommeliers om het geheim van de wijn te ontrafelen. Haar vrije tijd brengt ze graag door in Zwitserland, op zoek naar mooie nieuwe wijnen.

10. Wat gaat de toekomst brengen?

Natuurlijk kan niemand in de toekomst kijken, maar Jennifer wil wel wat onthullingen doen van haar plannen. Ze wil haar wijnkennis nog steeds blijven bijspijkeren. Zo staat Master of Sommeliers op haar verlanglijstje.

Uiteraard ook het blijven proeven van wijn en hier met gelijkgestemden over discussiëren. Elkaar lekker scherp houden om op die manier voortdurend geprikkeld worden je kennis op peil te houden.

Het mentorschap gaat ook steeds meer aanspreken: jonge mensen aanmoedigen hun ambities te volgen. De medewerkers van Rantree krijgen de kans hun ambities te ontwikkelen. Jennifer laat ze graag aansluiten bij wijnproeverijen.

Ralph en Jennifer hebben ook ambitieuze plannen met hun restaurant. Ze zijn op zoek naar een mooie nieuwe locatie om deze plannen te verwezenlijken.

Laatste vraag, (ok dan zijn het er 11 in plaats van 10!) Hoe omschrijf jij jezelf in 1 woord? Jennifer reageert direct heel spontaan:

“Bevlogen”

En daar is geen woord van gelogen kan ik jullie vertellen na dit boeiende gesprek! Ik zal de plannen voor het nieuwe restaurant op de voet volgen en jullie op de hoogte brengen als het zo ver is.

 

Jennifer Silvius met magnum champagnefles
Foto: De smaak van Margot

Tot slot wil ik jullie nog even meegeven hoe ik Jennifer heb leren kennen, en hoe ik werd geïnspireerd om dit interview te houden.

Enige tijd terug zijn wij in restaurant Rantree terecht gekomen, op aanraden van culinaire vrienden. Ralph Hermans, de chef van Rantree en de man van Jennifer heeft ons culinair enorm verwend! Dat was genieten. Maar wat ons ook heel erg opviel was de goede gastvrouw, die perfect aanvoelde hoe ze met welke gasten moest omgaan, die kleine details in de gaten had, die op het juiste moment de wijn serveerde, met daarbij een hele mooie toelichting.

En dat zien we eigenlijk best weinig. Goed gastheerschap is echt een vak apart en niet iedereen gegeven. Wij hebben die avond genoten van Jennifers performance. Aan het eind van de avond kregen we mooie gesprekken met Ralph en Jennifer, die beiden ontzettend sympathiek zijn, en dat was de aanzet tot dit interview.

 

 

Lees ook de blog van een avondje dineren bij Rantree.

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*
*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.